المطلع / خلخالى / قزوينى / بولاق / بروكهاوس / استانبول / الهند خيال روى تو چون بگذرد بگلشن چشم . . . / 333 / 339 / 390 / 390 / 387 / 391 روزگارى شد كه در ميخانه خدمت مىكنم . / 334 / 352 / 401 / 401 / 398 / 405 هر چند پير وخسته‌دل وناتوان شدم . . . / 335 / 321 / 441 / 441 / 438 / 441 چل سال بيش رفت كه من لاف مىزنم . . . / 336 / 343 / 383 / 383 / 380 / 385 گر من از سرزنش مدعيان انديشم . . . / 337 / 341 / 421 / 421 / 418 / 424 ما بىغمان مست دل از دست داده‌ايم . . . / 338 / 364 / 428 / 428 / 425 / 426 حاشا كه من بموسم گل ترك مىكنم . . . / 339 / 351 / 384 / 384 / 381 / 386 ما بدين در نه پى حشمت وجاه آمده‌ايم . . . / 340 / 366 / 433 / 433 / 430 / 420 من كه از آتش دل چون خم مى در جوشم . / 341 / 340 / 420 / 420 / 417 / 419 حاليا مصلحت وقت در آن مىبينم . . . / 342 / 355 / 387 / 387 / 384 / - مرحبا طاير فرخ پى فرخنده پيام . . . / 343 / 310 / 427 / 427 / 424 / 432 صلاح از ما چه مىخواهى كه مستان را صلا گفتيم . / 344 / 370 / 382 / 382 / 379 / 445 من نه آن رندم كه ترك شاهد وساغر كنم . . . / 345 / 346 / 438 / 438 / 435 / 439 بعزم توبه سحر گفتم استخاره كنم . . . / 346 / 350 / 369 / 369 / 367 / 374 چرا نه در پى عزم ديار خود باشم . . . / 347 / 337 / 381 / 381 / 378 / 384 عمريست تا براه غمت رو نهاده‌ايم . . . / 348 / 365 / 413 / 413 / 410 / 414 سرم خوش است وببانگ بلند مىگويم . . . / 349 / 379 / 408 / 408 / 405 / 409 ما نگوئيم بدو ميل بنا حق نكنيم . . . / 350 / 378 / 434 / 434 / 431 / 430 فتوى پير مغان دارم وقوليست قديم . . . / 351 / 367 / 417 / 417 / 414 / 417 عاشق روى جوانى خوش نوخاسته‌ام . . . / 352 / 311 / 414 / 414 / 411 / 412 آنكه پامال جفا كرد چو خاك رآهم . . . / 353 / 361 / 419 / 419 / 416 / 369 غم زمانه كه هيچش كران نمىبينم . . . / 354 / 358 / 415 / 415 / 412 / 417 خيال نقش تو در كارگاه ديده كشيدم . . . / 355 / 322 / 432 / 432 / 429 / 390 در نهانخانهء عشرت صنمي خوش دارم . . . / 356 / 326 / 399 / 399 / 396 / 398 گرم از دست برخيزد كه با با دلدار بنشينم / 357 / 356 / 366 / 366 / 364 / 442